KADINIM

Bir kadın taşıyorum bedenimde

ve bir çift ikiz göbeğimde

Tanımadığım sokaklardan geçiyorum

Bilmediğim sözler duyuyor

Görmediğim yüzler görüyorum

ve ben kadınlık denen kara kutudan sesleniyorum:

Enkazım bulunsun!

Kadın bir ömrü hapseden

Kara kutudan ikizlerim bulunsun( eşitlik, umut)

Bulunsun beyaz çarşaf üstündeki

kırmızı lekenin sebebi

Bulunsun dört duvara

gece yatakta kocama,

gündüz çocuğuma komşuma

olan sömürülmüşlüğümün sebebi

Kadınım,

Dünya gerçeğinin

Erkek gerçeğinin kadını

Kendimden başka kul olmuşum herkese

Ama yeter! Bu son olsun

Elim tutsun

gözüm görsün

sözüm acılarımı yüceltsin

Eşitliğim, umutlarım acılarımla yeşersin

Dünya yüzünü bana dönsün

Umutlarımın düşük yapma gerçeğine rağmen dönsün

Eksiltilmeyelim ve eksilmeyelim bu hayattan.

birgül turan

KILIÇARTIĞI
 
Sürgünlük geçmişi yaşamaktır
Sıkılı yumruklarda bir tarih taşıyan
Rakı sofrasında ağlar
             en baba adamlar.

Neden?

Durduğum yer doyduğum yer değil miydi,
Nedir bu aidiyet duydusu!

Yeryüzü çocuğuyum ben
             aldığım nefes,

yediğim ekmek…
Bunları bulurum elbet.
Bulurum bedenimi gömecek bir mabet

Karışacak değil miyim
            toprağa suya      
                    nihai sonda.

Ben bir kılıçartığıyım aslında
Mevsim sonu savaşlarından kalan
Ne ölen, ne yaşayan
          sıratta nöbet tutan
Bir kadeh rakıda boğulan
            dilimce
                dinimce 
                    yurdumca
Ağıtlar yakan bir kılıçartığı.
 
En acısı nedir
Bilir misiniz dostlar…
Gitmeden sürgün olmak
Hem yurdunu delice sevmek
Hem de ölesiye nefret etmek
 
Bu acıdan ve sevdadan olsa gerek.

birgül turan

DELİLİĞE ÇIKIYOR YOĞUNLAŞTIRILMIŞ DÜŞÜNCEN

Ben senden buz parçaları söküyorum

Deliliğe çıkıyor yoğunlaştırılmış düşüncen,

İçimizde aklanamayan gül yanığı

Sen de seviyorsun

Bende azar azar çok olmayı.

Tüm ikili birleşmelerimiz

Sebepti çoğulcu acılarımızı bölüşmeye

Öncemden kalma ayrılıklarım

Devletlilerin naftalinli anıları gibi

Sakladığım sendin

Şimdimlerde

Geçmişimden eksiltiyorum

Gelecekte yaşayabilmek olabilirliğiyle

Öncemden kalma yaralarım

Ona ağlıyorum

Yaranı yarasına katıyorum

Ağladığım sen olurdun

Denizatı boyunda olsaydı

Korkularının gerçekliği

Bir yaz yağmuru oluyorsun

Saç diplerimde

Kurumamış henüz

Filozofvari düşününce seni

Ellerimin arasına alınca kafamı

Değiniyorum ıslaklığına

Tırnak aralarımda bir erkeğin

Tortulaşmış saklı hüznü

Bir kadının kısa saçlarına rağmen

Sevebilme hali.

birgül turan